Het was weer even geleden dat ik mijn blog door wat fysieke problemen met mijn rug heb kunnen bijwerken. Gelukkig heeft Johan Guns mij in deze periode erg goed bijgestaan en gezorgd dat de verzorging en de voorbereiding van de duiven voor het nieuwe Marathon seizoen normaal doorgang kon vinden. Inmiddels gaat het gelukkig weer wat beter en kan ik mij weer redelijk bewegen en mij volledig met de duiven bezig kan gaan houden.
Het Marathon seizoen is inmiddels weer in volle gang, en de voorbereidende vluchten zijn hier net als bij vele andere hokken met de nodige verliezen en gewonde verlopen. Dit geheel in tegenstelling tot de voorgaande jaren want ik verspeelde zelden 1 duif. Maar goed we zullen maar denken dat dit bij de duivensport anno 2026 hoort.
De duiven kwamen in de voorbereiding redelijk goed naar huis en pakte verrassend voor fond-duiven af en toe hun prijsjes mee. De echte vorm vind ik dat deze er nog niet echt is, dat zal alles te maken hebben met de weersomstandigheden van de afgelopen weken. Op de tijden dat de duiven hier werden uitgelaten stond het dikwijls te regenen. Omdat ik doorgaans niet kijk naar regen of slechter weer worden ze dan ook frequent gewoon uitgelaten. Nat en koude zijn in de regel geen optimale condities om aan de echte vorm te kunnen werken. Dus hopen we de komende weken op wat beter weer, en dan zal de vorm er hopelijk komen. Ook dit is nooit een garantie want dat zullen de duiven in grote mate zelf moeten doen. We kunnen hooguit proberen de duiven gezond aan de bak te brengen en hopen dat de vorm komt.
Inmiddels hebben we de eerste echte serieuze krachtmeting vanuit Bordeaux gehad. Voor mij altijd een graadmeter hoe we er voor staan. Ondank dat een echte kop duif ontbrak mogen we zeker niet klagen ikzelf had er 10 mee en zaten alle 10 in de klok waarvan 9 prijzen, Petra had 5 nestduiven mee ook deze waren op de dag van aankomst allen thuis waarvan er 2 in de prijzen zaten. Alles hierover vind u op mijn site bij de Vluchtverslagen.
Jonge duiven
De jonge duiven doen het net als vorig jaar geweldig goed al vrij snel hadden die hun ritme gevonden. Ondanks dat ik in de eerste weken na het spenen regelmatig duiven had bij bleef zetten bleven ze het redelijk goed doen. Op enkele fysieke problemen na door het steeds bijzetten hebben ze deze periode vrij goed doorstaan. De eerste ronde begon al vrij snel hoog in de lucht te trainen en weg te trekken, wat af en toe wel even billen knijpen was met de bijgezette jongen dat die mee stormde naar buiten. De eerste ronde waren dikwijls al ruim 1 uur uit zicht. Omdat het plan was dat ik ook de laatst bijgezette jongen met de vroege jongen wil gaan africhten werd het een race tegen de klok. Nadat deze duiven ook 14 dagen buiten kwamen heb ik ze verplicht onder de eerste ronde mee laten vliegen en dat pakte ze redelijk goed op. Omdat inmiddels dit weekend de geplande eerste opleervlucht vanuit Duffel ( 59 km ) op het programma staat adviseerde Johan om de jonge duiven toch maar 1 keer weg te brengen. Omdat dit eigenlijk geheel tegen mijn principe is heb ik dit met enige tegenzin dan maar gedaan, en had ze naar Wernhout gebracht ( 20 km ). Toen ik thuis kwam vlogen de duiven al rond het hok en had ik er al de pee in en dacht daar hebben ze ook weinig van geleerd. Natuurlijk ook niet helemaal waar want de eerste stress van de mand hebben ze hiermee al overwonnen. Dit weekend gaan ze dus ALLEMAAL met de afdeling mee en zien we wel weer hoe ze dit gaan verteren.
Roofvogel
In tegenstelling tot andere jaren heeft ook hier de roofvogel zijn intrede gedaan. Afgelopen vrijdag dook hij tussen de jongen en spatte allen uiteen. Gevolg was dat er in eerste instantie 8 jongen weg waren. Tot mijn grote verbazing kwamen deze jongen 4,5 uur later gezamenlijk in 1 kladje terug, wat ik erg opmerkelijk vond want je zou zeggen dat deze alle kanten opgaan na zo`n aanval van deze rotzak. Gelukkig was s `avonds alles weer thuis. Echter diezelfde dag s ‘avonds moest ik de weduwmannen uitlaten, en binnen 5 minuten zat hij er weer bovenop de duiven vielen overal en nergens op dak en bleven als verstijfd met de bek open zitten, enkele kwamen later van alle kanten terug. Bij het binnen halen miste ik er 1. Wat ik toen dacht zal ik hier maar niet herhalen want het was “De 808” 17e Nationaal Barcelona van afgelopen jaar was er niet. Gelukkig kwam deze nà 1,5 uur geheel in de stress en ongeschonden terug. Een zucht van verlichting ging over mij. Ik dacht ze zijn nu allemaal binnen ik zag de 21-671 ( 2 jaar geleden nog een 1e van St.Vincent gevlogen ) niet zitten in de kooi en dacht bij mijzelf die zit weggedoken in zijn kistje op de vloer. Niets was minder waar kwam ik de andere morgen achter want hij was er en is er werkelijk niet en was dus slachtoffer geworden van deze rotzak. Helaas moeten we als duivenliefhebber hier anno 2026 mee dealen het is niet anders. We pakken proberen de draad weer op en gaan ons met de positieve dingen van onze mooie sport bezig houden.
Komend weekend staat de klassieker St.Vincent op het programma, Petra heeft er 2 mee en ikzelf 6 weduwnaars. Een week later staat voor het eerst hier Pau op het programma. Dit jaar willen wij hier ook zoveel als mogelijk aan de ochtend lossingen gaan deelnemen. Dat betekend wel dat ik mijn duiven wat moet gaan splitsen en met kleinere aantallen aan de vluchten ga deelnemen. Op Pau zullen wat ervaren duiven mee gaan welke het de afgelopen jaren redelijk goed hebben gedaan maar door hun leeftijd de echte kop er af is. Ik verwacht er dan ook niet veel van, maar we hebben dan wel in ieder geval weer een extra vluchtje om te kijken.
Inmiddels zijn de eerste referenties van het 1e Marathon weekend weer binnen gekomen, meer hierover bij de vluchtverslagen op mijn site.
Voor nu wens ik iedereen komende weken heel veel succes en vooral geniet van onze mooie hobby.